Bio

Wim Helsen (1968) is licentiaat Germaanse Filologie. Tot in 2002 was hij vooral leraar Nederlands voor anderstaligen, en ook nog wat andere dingen (sociaal werker, bankbediende, bandwerker, cafébaas, Tupperwareverkoper, bouwvakker, redactielid bij Radio1, gids bij een tentoonstelling over hedendaagse kunst).

In 1998 ontstond het duo Vrolijk België. Dat duo bestond uit Randall Casaer en Wim Helsen. In hoedanigheid van Vrolijk België wonnen zij het Humorologiefestival en maakten nadien twee voorstellingen: Huppen in brak water en Geheimzinnig dansen. In 2001 hield Vrolijk België op met bestaan en in 2002 begon Wim Helsen solo te spelen voor publiek, ditmaal met kompaan Randall Casaer als regisseur. Zijn eerste voorstelling, Heden Soup! speelde hij meer dan 250 keer in Nederland en Vlaanderen. Voor die voorstelling kreeg hij in Nederland van de VSCD (Vereniging van Schouwburgdirecteuren) de ‘Neerlands Hoop’, prijs voor de meest opmerkelijke en beloftevolle cabaretier.

Zijn volgende programma heette Bij mij zijt ge veilig. Daarvoor werd hij door de VSCD genomineerd voor de Poelifinario, de meest indrukwekkende voorstelling in de Nederlandse theaters. Die prijs kreeg hij toen niet, maar twee jaar later wel met zijn derde voorstelling: Het uur van de prutser.

Voor Belgische tv deed hij vrienden van de poëzie, een dagelijkse rubriek in Man Bijt Hond, en Het programma van Wim Helsen, een soort talkshow. Voor de Nederlandse tv speelde hij een tijdlang generaal Maurice voor het programma Vara Laat en was hij vast panellid in Onder de tram, een luchtig programma over onderzoek en wetenschap. Verder speelde hij mee in Dirty Mind, de tweede bioscoopfilm van Pieter Van Hees. Hij speelde ook mee in De Ronde, een fictiereeks van Jan Eelen, en in de film Little Black spiders van Patrice Toye.

Wim Helsen schreef columns over wetenschap voor het radio1 programma Jongens en Wetenschap, voor de Belgische krant De Standaard en voor de Nederlandse krant De Pers.

In oktober 2010 was Wim Helsen samensteller, curator en presentator van de Nacht van de Waanzin, een éénmalige wilde theaternacht in het kader van het Madness and Arts Festival in Den Haag.

Geen Probleem, de serie die hij samen met Stefaan Van Brabant (Belgische acteur en theatermaker, vooral voor de Koe) en Theo Maassen (Nederlands cabaretier) maakte voor de VPRO en Canvas, verscheen in 2011 op het scherm. De zeventien mensen die de reeks helemaal uitgekeken hebben, waren zonder uitzondering heel erg enthousiast.

Met Bruno Vanden Broecke maakte en speelde hij in theaterseizoen 2011-2012 Gij die mij niet ziet (productie door KVS). Die voorstelling werd in de zomer van 2012 als één van de twaalf beste theatervoorstellingen van dat seizoen geselecteerd voor het theaterfestival, zowel in België als in Nederland. Deze productie werd in september en oktober 2013 hernomen.

Voor het Paleis schreef Wim Helsen samen met Sarah Moens en met de hulp van Randall Casaer de voorstelling Bus vol leugens, die in januari 2014 in première ging en twee jaar rondtoerde door Nederland en België, met Tom Struyf als (enige) acteur.

Tijdens de seizoenen 2012-2013 en 2013-2014 toerde Wim Helsen in België en Nederland met zijn voorstelling spijtig spijtig spijtig.  Ook voor deze voorstelling kreeg hij De Poelifinario. Dat werd gepast gevierd, in besloten gezelschap.

In februari en maart 2015 was Wim 8 afleveringen lang verslaggever ter plaatse vanuit de natuur voor het Nederlandse satirische tv-programma Cojones. Daardankzij kwam het Nederlandse volk veel te weten over de natuur.

Op 14 februari 2015 maakten Johan Petit van het Martha Tentatief en Wim Helsen voor het Toneelhuis de gelegenheidsvoorstelling Hoe te leven. Daarin kozen beide heren samen met het publiek de beste wijsheid ter wereld. Die luidde die avond als volgt: ‘All things are possible’.

Daarna werkte Wim Helsen mee aan CLINCH, een komische reeks voor tv, geschreven door Roy Aernouts, en herschreven door diezelfde Roy, Herwig Ilegems en Wim Helsen. In september en oktober 2015 werd de reeks opgenomen, met als acteurs Roy Aernouts, Nico Sturm en Wim Helsen. Herwig Ilegems regisseerde (met soms haast maniakale gedrevenheid). In februari 2016 komt de reeks op tv.

Vanaf 26 oktober 2015 maakt Wim Winteruur, een dagelijks tv-programmatje voor Canvas waarin Wim Helsen met een gast praat over een stuk tekst, terwijl de hond Boris slaapt. Dit programma loopt de hele periode van het winteruur, tot in maart dus.

Ondanks al die activiteit maak Wim Helsen zichzelf nog steeds wijs dat hij een luiaard is. De kern van die misvatting is ontstaan ergens in zijn jeugd.

Onderscheidingen die Wim Helsen tot dusver in de schoot geworpen kreeg:
* VSCD – cabaretprijs Neerlands Hoop 2004 voor Heden Soup!
* Nominatie Poelifinario (2006) voor Bij mij zijt ge veilig
* Laureaat Poelifinario (2009) voor Het Uur van de Prutser
* Selectie Theaterfestival (2012) voor Gij die mij niet ziet, met Bruno Vanden Broecke
* Laureaat Poelifinario (2013) voor spijtig spijtig spijtig